Ratuj.edu.pl- Najlepsze kursy, ciekawe informacje, istotne wydarzenia
zamknij tą reklamę

Czy polubiłeś nas już na facebook?

Aktualność - Powrót do podstrony Aktualności

Publikacja: 08-08-2018 07:08

System ratownictwa medycznego w Austrii

Kontynuujemy cykl artykułów dotyczących systemów ratownictwa medycznego na świecie. Sławek Bołoz - ratownik medyczny z pięcioletnim doświadczeniem w wiedeńskich zespołach ratownictwa medycznego opisał w jaki sposób zorganizowany jest system ratownictwa medycznego w Austrii. Wcześniej Marcin pracujący w Melbourne scharakteryzował dla nas bardzo ciekawy model Australijski http://www.ratuj.edu.pl/aktualnosc/43 

Organizacja systemu

Austriacy mogą poszczycić się ciekawą kartą w historii ratownictwa medycznego. To właśnie w Wiedniu w 1883 roku powołano do życia pierwsze w Europie pogotowie ratunkowe. Austria jest republiką federalną obejmującą 9 krajów związkowych. Każdy z nich ma pewną swobodę w organizacji ratownictwa medycznego i w związku z tym rozwiązania w poszczególnych częściach kraju mogą się od siebie różnić.

W każdym z landów ratownictwo finansowane jest ze środków systemu ubezpieczeń społecznych (21 kas chorych). Odpowiadają za nie różnego rodzaju organizacje i każda z nich może startować w przetargu by wykonywać usługi numeru alarmowego oraz realizować wyjazdy zespołów ratownictwa medycznego. W gronie organizacji odpowiadających za ratownictwo medyczne można wyróżnić:

Wiener Rettung – Wiedeńskie Ratownictwo Medyczne

Rotes Kreuz – Czerwony Krzyż

Grunes Kreuz – Zielony Krzyż

Johanniter – Joannici

ASB – Związek Samarytan

Maltaser – Maltańska służba Medyczna

SMD – Socjalna Służba Medyczna

OMTC - Służba Drogowa

Straż pożarna

W systemie działa kilka rodzajów zespołów. Ich zadania i uprawnienia są odmienne w każdym z landów i związane w wykształceniem osób wchodzących w skład załogi. Wyróżniamy następujące rodzaje zespołów:

 

 - KTW – ambulans ratunkowy z sanitariuszami/ratownikami KPP w składzie - około 1200 zespołów



















- RTW – ambulans ratunkowy z ratownikiem medycznym w zespole – około 500 zespołów

 












- NEF – pojazd ratunkowych z lekarzem - około 100 zespołów



















Dysponowanie i realizacja wyjazdów

Dyspozytornie są rozproszone i ciężko jest podać ich precyzyjną liczbą. Niektóre dokumenty szacują że może ich być 52. Zespoły powiadamiane są o zdarzeniach w różnoraki sposób: telefonicznie, drogą radiową bądź teleinformatycznie za pośrednictwem tabletu. Osobami odpowiedzialnymi za przyjęcie zgłoszeń są Notfalsanitater.  Zespoły rozlokowane są w różnych miejscach w mieście i oczekują na wezwania w okolicy szpitala bądź na specjalnych kopertach rozmieszczonych w rejonie operacyjnym. Pewną ciekawostką jest to, że wyjazd do zdarzenia niemalże zawsze kończy się transportem do szpitala bez względu na to czy na miejscu jest lekarz czy inny personel medyczny. Przekazanie pacjenta na SOR trwa maksymalnie kilka minut po czym pacjent (po wstępnym badaniu wykonanym przez personel oddziału), oczekuje na pomoc zgodnie z priorytetem nadanym w procesie segregacji. Czas trwania dyżuru personelu medycznego też jest zróżnicowany i zależy od instytucji. W przeszłości dyżury realizowane były w trybie 24 godzinnym. Obecnie w większości miejsc personel dyżuruje w trybie 12 godzinnym.

 

Personel systemu ratownictwa medycznego

Austriacki system ratownictwa medycznego w większości opiera się na wolontariuszach a sam personel systemu jest wyjątkowo zróżnicowany. Pomocy udzielają zarówno wolontariusze przeszkoleni w zakresie pierwszej pomocy, ratownicy, ratownicy medyczni jak i lekarze. Poniższe stopnie ułożyliśmy poziomem wyszkolenia począwszy od najkrótszego. 

Rettungsanitater (Sanitariusz ratownictwa) - przechodzi 260 godzinne szkolenie w skład którego wchodzi 160 godzin teorii i 100 godzin praktyki. Jego zakres jest porównywalny do kursu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy realizowanego w Polsce. Po takim kursie można już pracować w zespołach ratownictwa medycznego jako zawodowiec albo wolontariusz. W zakres uprawnień wchodzi resuscytacja na poziomie BLS z wykorzystaniem AED, tamowanie krwotoków, monitorowanie pulsu, ciśnienia krwi i podaż tlenu.

Notfalsanitater - Musi odbyć 480 godzin szkolenia. W jego zakres wchodzi 160 godzin teorii, 280 godzin praktyki pod nadzorem lekarza ratownictwa medycznego oraz dodatkowe 40 godzin praktyk w szpitalu. Może on asystować przy zabiegach ratujących życie i pracować pod nadzorem lekarza.

Notfalsanitater NKA – przechodzi dodatkowe 40 godzinne szkolenie. Po jego ukończeniu nabywa uprawnienia do podaży aspiryny doustnie i nitrogliceryny podjęzykowo na zlecenie lekarza ratownictwa medycznego.

Notfalsanitater NKV - Przechodzi dodatkowe przeszkolenie 50 godzin i może wykonywać wkłucia dożylne na kończynach górnych od dłoni po łokieć. Prócz leków podawanych przez NKA może dodatkowo podawać również adrenalinę, sedacoron, glukozę i NaCl.

Notfalsanitater NKI – Przechodzi kolejny etap przygotowania obejmujący 110 godzin teorii i praktyki. Posiada uprawnienia w największym stopniu zbliżone (chodź dużo mniejsze) do polskiego ratownika medycznego np.: może intubować pacjenta w trakcie nagłego zatrzymania krążenia. Oraz podawać niewielką liczbę wybranych leków drogą dożylną.

Wspomniane kursy nie upoważniają do podawania leków. Pisemną zgodę na to aby dany ratownik mógł podawać wykorzystując swoje kompetencje wydaje po kursie lekarz który jest szefem medycznym danej organizacji.  Może on również przykładowo zwiększyć liczbę leków ratownikowi posiadającemu uprawnienia na poziomie NKI.

Lekarz (Notarzt) - Lekarzem ratownictwa medycznego może zostać każdy lekarz który przeszedł specjalne 60 godzinne szkolenie z zakresu ALS, anestezjologii, chirurgii, kardiologii, ginekologii, pediatrii i położnictwa. W gronie pracujących w pogotowiu lekarzy można więc spotkać urologów, ginekologów, anestezjologów i przedstawicieli wielu innych specjalizacji. Często lekarze pełnią dyżur w szpitalu wyjeżdżając do zdarzenia odrębnym oznaczonym samochodem osobowym.

Lotnicze pogotowie ratunkowe

Lotnicze pogotowie ratunkowe nie istnieje w Austrii jako odrębna instytucja. Zadania z zakresu ratownictwa lotniczego realizuje AMTC będący odpowiednikiem pomocy drogowej. W skład zespołu wchodzi sanitariusz z przeszkoleniem z zakresu ratownictwa górskiego, pilot oraz lekarz. 

Austriacki system ratownictwa w Polsce krytykowany jest za zbyt niskie kwalifikacje zatrudnionych w nim ratowników oraz zbyt duże rozproszenie spowodowane dużą liczbą organizacji i dyspozytorni. Niemniej jest bardzo ciekawym przykładem organizacji ratownictwa medycznego opartego na modelu "kaskadowej" odpowiedzi.